home »

De kop is er af

De Wielerland.nl/De Waardrenner ploeg heeft zijn eerste koers achter de rug. Het betrof weliswaar geen wedstrijd in teamverband, maar een individuele koers in het Belgische Brustem. Deze koers was uitgezocht om aan de vorm te schaven voor de komende klassiekers. We vertrokken met vijf man vanuit Nederland te weten: Boudewijn de Graaff, Maxim en Martijn Harteloh, Yoerik Graafland en als ploegleider Henk Ceelen. In Brustum aangekomen ontmoetten we bij de inschrijving, zoals afgesproken, onze Belg ploegmaat Rino Deraedt. Met vijf man zouden we dus de koers ingaan. Er stond al een lange rij renners bij de inschrijving. Toch verliep alles vlotjes en na 10 minuten hadden we de rugnummers en kaderplaatjes. Hoewel deze koers niet als klassieker te boek stond, deed hij er niet veel voor onder. De wedstrijd ging over 124 km. De eerste omloop telde maar liefst 100 km, gevolgd door 4 omlopen van 6 km. En met een behoorlijke wind en 179 renners aan het vertrek was de opdracht van Henk om zoveel mogelijk voorin te fietsen en de koers goed uit te doen. Het was immers voor allen de eerste officiŽle koers van het seizoen.
De voorbereiding van de koers verliep lekker chaotisch. We waren ruim van tevoren aanwezig en er was dus alle tijd om door middel van allerlei soms rare rituelen de koers te beÔnvloeden. Bijgeloof noemt men zoiets ook wel. Ik zal u verdere details besparen, maar een ieder had toch wel een uitgesproken mening hoe een koers voor te bereiden. Dan was er ook nog de nieuwe kleding. Een paar renners kregen ter plekke de kleding uitgereikt en ook dat schepte wat verwarring. Shirtje te groot, shirtje te klein, wat een ijdele mennekes zeg die renners van ons. Maar al met al stond er een super gesoigneerd team van vijf renners om 13.00 uur aan het vertrek. Henk was na de start samen met Chantal (de trainster en verzorgster van Rino en De Waardrenner) de auto ingegaan om achter een Belgische madam aan te rijden (lees koersen) en zo de renners zes keer in de 100 km omloop te zien. Maxim had de raad van Henk goed opgepakt en was constant rond de 20e plaats in het peloton te zien. Yoerik zat ongeveer halverwege en naarmate de koers vorderde schoof hij ipv naar voren meer naar achteren. Boudewijn zat ogenschijnlijk gemakkelijk constant bij de laatste 10 te rijden evenals Rino. Deze laatste zagen we na 15 km al met en bebloed gezicht. Later bleek dat Rino al gevallen was in de eerste kilometers en verder de koers (volgens mij) zeer gemakkelijk uitreed. Wel karakter om na een val terug te komen in het peloton, waar het toch niet zachtjes ging hŤ Martijn?
Want hoe de nieuwe kleding in de koers ook opvalt, tussen de 179 renners vond ik steeds vrij gemakkelijk " onze" renners terug, telde ik steeds maar 4 renners ipv 5. We misten namelijk Martijn. Deze startte de koers helaas achterin en heeft nooit de kans gehad wat naar voren op te schuiven. Omdat het in de eerste 20 km behoorlijk bochtig was en er vele gaten vielen achterin moest Martijn het peloton laten gaan. Volgens de km tellers stond deze geregeld ver boven de 60, dus zo gek was dat nu ook weer niet.

Bij Yoerik was het beste er na een kilometer of 80 vanaf. Bij een klimmetje waar Henk en Chantal " toevallig" stonden te kijken schoot de kramp in de benen en moest ook hij het peloton laten gaan. In de plaatselijke ronden aangekomen hadden we nog 3 man in het peloton. Maxim was inmiddels wat naar achteren gereden en kwam bij Rino te fietsen. Boudewijn daarentegen liet zich behoorlijk gelden voorin de groep. Hij demarreerde een paar keer, maar dat liep op niets uit. In de laatste ronde reden er 5 man op kop. Boudewijn deed op een klimmetje een laatste uitval op jacht naar de kopgroep. Helaas voor hem kwam op driekwart van de klim " brommer" Dave Bruijlandts voorbij met 4 man in het wiel. Boudewijn kon net niet aanpikken en viel in het inmiddels door een valpartij gehalveerde peloton terug. Hij werd daardoor ongeveer 50e, met op de ongeveer 55e en 56e plaats als sprintwinnaar van het tweede gedeelte van het peloton Maxim, gevolgd door Rino. Dat daar in dat tweede gedeelte van het peloton nog hard gesprint werd bleek wel uit de valpartij van een mannetje of 6 in de laatste 150 meter. Gelukkig zaten Maxim en Rino ervoor. Het was al met al zeker een mooie koers. Ik denk ook dat we in het geheel best tevreden mogen zijn. Ook heb ik een paar goede dingen van onze renners gezien wat goede hoop geeft voor de Ronde van Zuid-Holland aanstaande zaterdag.