home »

Edward zorgt voor eerste paralympische plak voor Libanon

De eerste missie van Edward is geslaagd. In de time trial die vanmorgen verreden werd behaalde hij een zwaarbevochten bronzen medaille. De eerste indruk van Edward na zijn race tegen de klok was licht teleurgesteld. Hij miste op slechts 6 seconden het goud en op slechts 0.8 van een seconde het zilver. Na de race geannaliseerd te hebben waren er we allen van overtuigd dat dit toch het hoogst haalbare was vandaag. Ook Edward zag in dat zijn prestatie er een van formaat is. Hij heeft voor Libanon geschiedenis geschreven door de allereerste paralympische medaille te winnen. Iets wat ook op de olympische spelen slechts zelden voorkomt. De laatste olympische medaille stamt uit 1980.

De voorbereiding op de tijdrit verliep zeer voorspoedig. Gisteren had Edward een rustdag, die hij ook ten volle zo benut heeft. Lang in bed gelegen en koolhydraten gestapeld. De atleten onder ons weten wel hoe belangrijk dit is. Zijn nederlands begeleidingsteam, Herman en Henk, zorgden er intussen voor dat zijn handbike er op en top uitzag, Dit uiteraard met de nodige aanwijzingen van Edward. Na de laatste boutjes, wielen, banden, remmen enz enz te hebben geinspecteerd werd de bike door Edward goedgekeurd. Herman heeft samen met Henk s' avonds nog voor een checklist gezorgd zodat er op de zo belangrijke wedstrijddag niets vergeten kon worden. Het was immers weer 05.30 opstaan. en uiterlijk 07.00 uur vertrekken naar het parcourse.

Daar aangekomen de laatste puntjes op de i gezet en voor Edward stond er een uur warmrijden op de Taxc op het programma. Dit verliep gelukkig al met het goede gevoel. Want als er tijdens het warmdraaien al iets niet lekker zit neem je dat in de wedstrijd mee. Henk kon met een echt chinees rijbewijs (waar hij heel veel moeite de dag ervoor heeft moeten doen) achter Edward aanrijden en hem zo vanuit de auto van de nodige informatie en aanmoedigingen voorzien. Uiteraard via de telefoon gesteund door Herman die de tijden op de eerste steile berg had opgenomen. Daar bleek Edward op slechts 4 seconden achter de eerste te liggen. Halverwege het parcourse werd bij een officiele tijdmeting Edward met 1 seconde voorsprong op de zwitser Heinz Frei als eerste geklokt. Toen Henk uit de auto stapte belde een dolgelukkige Vico Merkleim, de trainingsmakker van Edward, hem op met de mededeling dat Edward gewonnen zou hebben. Helaas moesten er toen nog twee binnenkomen. En laten nu net die twee een iets snellere tijd dan Edward geklokt hebben. Een toch wel erg mooie derde plaats werd zo toch veilig gesteld. De Zwitser Heinz Frei werd eerste en de italiaan Podesta 2e. De Libanese delegatie van het Paralympisch comite liepen dan ook terecht met de borst vooruit en lieten veelvuldig de Libanese vlag op de tribune schitteren.

Uiteraard zijn de Spelen voor Edward en zijn team nog niet afgelopen. De Roadrace staat immers zondag de 15e op het programma. Iets waar we met zijn allen reikhalzend naar uitkijken want Edward voelt zich beresterk. Het begeleidingsteam doet er morgen en zondag weer alles aan om het allemaal voorspoedig te te laten verlopen voor Edward. De concurentie is gewaarschuwd! Voor het Nederlandse team was er ook nog erg mooi eremetaal. Monique van der Voorst werd heel knap 2e in haar klasse. Deze meid heeft er ook veel voor moeten doen in de aanloop naar de spelen toe. Een hardnekkige rug/nekblessure bellette haar ervan voluit te kunnen trainen. Gelukkig war haar fysiotherapeut in het dorp de dag voor de wedstrijd en kon ze vol voor de medailles gaan, mat de zilveren medaille als resultaat. Morgen al staat voor haar de roadrace op het programma.Ook zei gaat er met een goed gevoel morgen aan beginnen.

Dan misschien wel de verassing van de dag. Alfred Stelleman en Jaco Tettelaar zorgde voor een daverende verassing door ook met zilver op het podium te staan. De insiders weten wat er allemaal aan voorafgegaan is voor hun nominatie. Deze hebben ze gelukkig meer dan waargemaakt. De vreugde die dat teweeg bracht bij dit tandemkoppel, Fred (de soigneur/mechanieker) en hun aanwezige familie was dan ook groots. Ik vond het heel mooi dat ik nog een heel klein steentje aan hun succes heb bij kunnen dragen en dat ik dit allemaal mee heb kunnen maken van zeer dichtbij. Ik heb Jaco nog met eigen ogen in april tijdens een criterium na een val afgevoerd zien worden. Achteraf met een bekkenbreuk. Zelf wist ik toen nog helemaal niet dat ik naar China af zou reizen als trainer/coach van Edward Maalouf. Ik dacht toen wel dat Jaco de paralympische spelen zou kunnen vergeten. Gelukkig herstelde Jaco wonderbaarlijk snel en kon hij toch met Alfred naar de spelen. Wat is het dan toch echt schitterend als je elkaar hier tegenkomt, en dan met zo'n mooi resultaat voor dit tandemkoppel. Ook Jaco en Alfred rijden zondag de roadrace. Ook voor hun kan het al niet meer kapot, maar ze ruiken de kans op nog een madaille. Ik hou jullie op de hoogte van dit avontuur.

Chinese groet,

Henk Ceelen