home »

Margraten 7 juni

Na overleg met de ploegleiding en de trainer werd er besloten om de zaterdag voor de wedstrijd “ronde van Margraten” al te gaan acclimatiseren in de bergen van Limburg.
Vrijdagmiddag de ploegauto opgehaald (altijd weer lastig als de bussen niet rijden) maar deze keer liep het wat vlotter. We hadden afgesproken bij de capelsebrug en om 1930 vertrokken we met een volledig team naar Limburg( ploegleider, soigneur en een gastmechanicien Ruud).
In Gulpen aangekomen kregen we van Eric nog een touristisch rondje door Gulpen, we hadden tenslotte toch het adress gevonden en toen gauw de auto’s uitladen en de fietsen op zolder zetten. Zaterdagochtend werden we wakker met regengeluiden buiten. We dachten: gewoon optimistisch blijven het wordt straks gewoon droog en lekker. Maar na het eten, door onze soigneur bereidt, bleef het nog steeds regenen.
In heel Nederland was het mooi weer maar bij ons niet. Het bleef gewoon regenen,maar weer of geen weer we gingen toch het parcours verkennen. Na het eerste rondje verkeerd gereden te hebben(ik vergat de kaart die ik al netjes in het plastic had verpakt) gingen de andere 2 rondjes wel goed. Toen we weer terug bij het huisje waren had Eric warme soep voor ons dus we waren na de douche innerlijk ook verwarmd. Zaterdagavond nog ff voetbal kijken en op tijd naar bed voor de volgende dag. Deze dag begon gelukkig wel droog. De renners op de fiets naar de start en de begeleiding met de auto’s. De start was hectisch en bij de eerste doorkomst was het al een hele slagveld in het peloton. Rodney kwam in het eerste peloton door, Tim in het tweede peloton, Youri zat in een groep je daarachter. Maar de jury was erg streng en de renners werden heel snel al uit koers gehaald. Youri moest al na 2 ronden de wedstrijd verlaten met nog geen 3 minuten achterstand. Tim was een ronde later aan de beurt , ook met nog geen 3 minuten achterstand. Rodney was als laatste in koers met een gezicht dat het erg zwaar was maar hij zat nog in het peloton. In de laatste ronde op de Bemelerberg moest Rodney toch jammer genoeg de rol lossen en kwam na het peloton op een kleine achterstand als laatste binnen, na een blunder van de jury die aangaf dat de bezemwagen al binnen was maar wij hadden nog geen bezemwagen gezien. Na de koers aten we in het huisje nog een late lunch om de reis weer aan te vangen naar huis. Daar aangekomen scheen het zonnetje volop. Zal je natuurlijk altijd zien.

Het was weer een geslaagde weekend.

Edwin Hommering